Οποιαδήποτε απάντηση μέχρι το Nightfall είναι σωστή. ΟΚ, οι ούγκα μπούγκα σπιντάδες που ψηφάνε τα δύο πρώτα (ειδικά το Μπουτάλιονς) έχουνε θέμα αλλά νο πρόμπλεμ. Εγώ στήριξα Somewhere Far Beyond αλλά δηλώνω με πλήρη επίγνωση της βαρύτητας της γνώμης μου ότι από Tales μέχρι Nightfall, οι δίσκοι είναι καθαρά 10/10. Και όποιος διαφωνεί, του προσάπτω κάθε προσβολή και ειρωνεία που περιέχεται στο Cowboys from Hell νιουζ σέξιον.
Night at the Opera και (ειδικά) το Twist, είναι άκυρες επιλογές. Να αισθανθείτε άσχημα αν τις διαλέξατε.
Νightfall in the middle earth γιατί είναι το πιο tolkien αλμπουμ τους και πιστεύω ότι έχει τεράστια ποικιλία σε μουσικά ηχοχρώματα και συναισθήματα.Όποτε δεν υπάρχουν μουσικές αλλαγές,υπάρχει αλλαγή παλμού στην ερμηνεία του Hansi.Διαχρονική απορία μου:Πώς γίνεται να θρωρεί κάποιος ότι το Imaginations εχει μεγαλύτερη ποικιλία απ'το nightfall??? Κάποιος που ψήφισε το imaginations ας μου απαντήσει... Nightfall,imaginations,somewhere είναι σίγουρα οι δίσκοι που τους έκανα σπουδαία μπάντα και είναι οι πληρέστεροι σε σχέση μ'όλες τις άλλες κυκλοφορίες τους.
Γειά σε όλους σας! Το "Nightfall..." καθως και το "Imaginations..." στεκονται σε ξεχωριστή θεση και τα δύο! Το "Nightfall..." είναι το πιο Tolkien σιγουρα και αντικειμενικά! Το δε "Imaginations..." το αντίθετο. Εγω ψήφισα το "Imaginations..." επειδή, καθαρά ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ, σε αυτον τον δίσκο δεν έχουν την επαφή με Tolkien θεματολογία και το κάνει σαν μουσικό έργο ξεχωριστώ από οτι μας εχουν συνηθίσει. Υστερα θεωρώ ότι ήταν ίσως η πιο κορυφαία στιγμή τους μουσικά. Συναίσθημα έχουν σε όλα τους τα μουσικά έργα. Αν και θα συμφωνήσω με τον VIC οτι απο το "TALES.." μέχρι το "Nightfall..." είναι όλα Super, παρ' ολα αυτα το αγαπημένο μου παραμένει το "Imaginations..." και για καθαρά συναισθηματικούς λόγους. Αλλα ότι και να πούμε ΟΛΑ τα Blind Guardian, έχουν κάτι που σε μαγνητίζει. Δεν είναι θέμα μουσικής ποικιλίας μόνο τελικά, αλλά και τί σου δημιουργεί εσωτερικά ο κάθε δίσκος. Κυριως όμως πιος σε διασκεδάζει περισσότερο!!!Να είστε καλά!
Δεν το καταλαβαίνω αυτό το κριτήριο με το πόσο Τόλκιν έχει το άλμπουμ.
#6RE: Not a Blind vote — Dead_Makis2010-08-03 12:40
Νightfall in the middle earth από εμένα. Από τα καλύτερα concept albums που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ. Στίχοι και μουσική σε τέλεια συνύπαρξη μεταξύ τους. Δεν είναι απλά ένα πολύ καλό power metal άλμπουμ αλλά ένα αριστουργηματικό μουσικό άλμπουμ γενικότερα. Ότι καλύτερο έχει βγάλει power metal μπάντα ποτέ. Ο δίσκος που τους ξεχώρισε από τους υπόλοιπους τους είδους. Κρίμα που η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη για αυτούς.
Toν έχω πάρει μονότερμα τον σχολιασμό αλλά δεν κρατιέμαι. Δείξτε κατανόηση, είναι μέσα στις 5 τοπ αγαπημένες μου μπάντες.
Συμφωνώ ότι το Nightfall είναι από τα καλύτερα κόνσεπτ έβερ, είναι απλά ένα εξαιρετικό soundtrack του Silmarillion (με εξαίρεση το When Sorrow Sang, το οποίο είναι κομματάρα αλλά δεν βγάζει το feeling της ιστορίας). Αλλά σιγά μην περιμέναμε το Nightfall για να ξεχωρίσουν. Από το Tales from the Twilight World είχαν ήδη βάλει τεράστια σφραγίδα στο power, ιδιαίτεροι και μοναδικοί, ασχέτως ότι στο Ελλαδιστάν τους πήραμε χαμπάρι το 95 με το Imaginations.
#8RE: Not a Blind vote — Dead_Makis2010-08-03 13:29
Quoting Vic:
Toν έχω πάρει μονότερμα τον σχολιασμό αλλά δεν κρατιέμαι. Δείξτε κατανόηση, είναι μέσα στις 5 τοπ αγαπημένες μου μπάντες.
Συμφωνώ ότι το Nightfall είναι από τα καλύτερα κόνσεπτ έβερ, είναι απλά ένα εξαιρετικό soundtrack του Silmarillion (με εξαίρεση το When Sorrow Sang, το οποίο είναι κομματάρα αλλά δεν βγάζει το feeling της ιστορίας). Αλλά σιγά μην περιμέναμε το Nightfall για να ξεχωρίσουν. Από το Tales from the Twilight World είχαν ήδη βάλει τεράστια σφραγίδα στο power, ιδιαίτεροι και μοναδικοί, ασχέτως ότι στο Ελλαδιστάν τους πήραμε χαμπάρι το 95 με το Imaginations.
Για αυτό έγραψα πως είναι "ένα αριστουργηματικό μουσικό άλμπουμ γενικότερα" μακριά από τα στενά όρια του power metal. Σαφώς και έχουν βγάλει πολύ καλά άλμπουμ και από πριν που τους ξεχώρισαν στον χώρο. Το σερί από το tales μέχρι το nightfall δεν το έχουν πολλές μπάντες άλλωστε.
Δεν το καταλαβαίνω αυτό το κριτήριο με το πόσο Τόλκιν έχει το άλμπουμ.
Απ'τη στιγμή που εννοείται ότι οι blind guardian είναι σπουδαία μπάντα για μας που σχολιάζουμε εδώ και ξέρουμε όλοι λίγο πολύ το πόσο γαμάτο είναι το κάθε αλμπουμ τους,δεν ήρθε η ώρα να σχολιάσουμε γενικότερα?Να κάνουμε παρατηρήσεις,να βάλλουμε επιχειρήματα όσο γίνεται?Να δούμε κατα πόσο συναντιούνται οι σκέψεις μας?Το τολκιν στοιχείο και η ποικιλία που ανέφερα προηγουμένως π.χ. αποσκοπούν σ'αυτό ακριβώς.Το ότι ο καθένας ψήφισε το δισκο που γούσταρε πιο πολύ είναι δεδομένο και αυτό είναι και το μόνο ουσιαστικό κριτήριο στη μουσική.Δεν μιλώ με επιθετικό τόνο.
Ελπίζω να μην έδωσα εγώ την εντύπωση ότι απαντάω επιθετικά!
Η θεματολογία γενικά των Guardian πάντα περιστρεφόταν γύρω από τα fantasy θέματα, είτε τελείως Τόλκιν, δράκοι και τα ρέστα, είτε πιο σικ (Bladerunner και Οδύσσεια να ουμ χιέτσι, κουλτούρα ω!), είναι χαρακτηριστικό τους, αγαπάμε και στηρίζουμε Χάνσι γενικά, το αγαπάει και φαίνεται και δε σε εκθέτει κιόλας ως στιχουργός. Εγώ πάντως δεν έχω παράπονο τεσπά. Μουσικά η ποικιλία όντως βρίσκει την κορύφωση στο Nightfall, που το σηκώνει και το κλίμα άλλωστε αλλά δεν είναι ξεκάρφωτο τίποτα μουσικά ως νεωτερισμός. Όλα σαν στυλ τα έχουν ακουμπήσει από νωρίς, απλά στο Nightfall βρίσκεται πλήρης ο μπουφές, πιάνο μπαλάντες, τεράστια ρεφρέν, σάικο σημεία (το Noldor είναι το αριστούργημα του δίσκου btw - από κάθε άποψη) κλπ.
Τεράστιος Rasmussen επίσης, κάνει κουμάντο τα δεκάδες κανάλια χωρίς να πνίγεσαι (κάτι από το οποίο έπασχε εμφανέστατα το Night at the Opera - δεν παλεύεται για συνεχείς ακροάσεις).
Το Nightfall είναι το magnum opus των Guardian, ναι. Αψεγάδιαστο. (Εκτός της αντίρρησης για το When Sorrow Sang σαν OST για την ιστορία Beren-Luthien)
Ο πρότερος σχολιασμός μου έχει να κάνει μόνο με το γεγονός ότι αγαπημένο δίσκο έχουμε τον δίσκο που αγαπήσαμε πιο πολύ. Ταυτολογία αλλά συχνά μπερδεύεται ο κοσμάκης. Και εγώ σαν ελιταριό του κερατά που είμαι πιστεύω ότι υπάρχει καλή και κακή μουσική και καλή και καλύτερη (όχι με κλίμακα 1-100, πιο αφηρημένα και fuzzy αλλά υπάρχει). Και καθείς που σέβεται τα αυτιά του έχει ως αγαπημένο κάτι που ανήκει στην κατηγορία "γενικά καλύτερο από το μέσο όρο στο είδος του", και να πάρει, όπως όλοι συμφωνούμε, τα Tales - Nightfall ανήκουν ευκολότατα εκεί.
...ασχετο αλλα θυμαται κανεις οταν ειχε κυκλοφορησει το Follow The Blind που απο λαθος στην κοπη του βινυλιου ειχε στη μια πλευρα Blind Guardian και στην αλλη ενα αλλο συγκροτημα,θυμαται κανεις ποιο ηταν?
D.B.F. - Not Bound by Rules. Ίδια εταιρεία, ίδια χρονιά. Υπάρχει έκδοση με την Α' πλευρά τους Guardian και την B' αυτούς και το ανάποδο. Punk/Crossover παίζανε (παίζουνε;).
..μπραβο ρε Vic τεραστιος & σωστος!! μηπως θυμασαι και τι μπλουζακι φορουσε ο session ακορντεονιστας στο οπισθοφυλλο του πρωτου δισκου των Zoetrope? (just kidding!!!)
+1#15RE: Not a Blind vote — Lord_of_Thunder2010-08-05 18:51
1) Ψήφισα "Somewhere Far Beyond" γιατί είναι το αγαπημένο μου album τους με τα αγαπημένα μου τραγούδια τους μέσα. Και γιατί γαμούσε και στην κακογραμμένη κασέτα μου, ενώ τώρα καθόμαστε και συζητάμε 2 ώρες για τον ήχο των toms π.χ. αντί να μιλήσουμε για ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ.
2) Όταν είχε βγει το "Nightfall..." είχα ξενερώσει την ζωή μου... Είχε συμβεί σε κανέναν σας;
3) Πριν ψυχρανθώ με τους Guardian λόγω των post-98 δουλειών τους, είχα ήδη αποκτήσει ένα είδος απέχθειας λόγω της αλήστου μνήμης εκείνης μόδας των late-90s "ακούω Guardian/Gathering-διαβάζω Tolkien-παίζω Dungeons and Dragons". Άι σιχτίρ με τους αξούριστους και τις αξούριστες!
4) Το νέο δισκάκι μετράει πολύ, το ακούω συχνά και κάτι τέτοιο έχει να μου συμβεί με Guardian album από... ε... ε... Παλιά.
+1#16RE: Not a Blind vote — cliff_burton2010-08-25 21:01
Μιας και μιλάμε για Blind Guardian, έχω μάθει από διάφορες πηγές πως θα έρθουν 6-7 Μαϊου Αθήνα και 8 Μαϊου Θεσσαλονίκη, όμως στο site του συγκροτήματος δεν έχει ανακοινωθεί κάτι τέτοιο, εσείς ξέρετε τίποτα;
Φυσικά το somewhere far beyond είναι και με μεγάλη διαφορά το καλύτερό τους για μένα.....Και αυτό γιατί και τα imaginations from the other side και το tales from the twillight world ήταν δισκάρες αλλά το συγκεκριμένο είχε ανώτερες στο σύνολό του ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ πράγμα που μας λείπει πολύ σήμερα από αυτούς...
Ψηφίστε το αγαπημένο σας studio album από Blind Guardian και σχολιάστε την επιλογή σας...
Comments
Εγώ στήριξα Somewhere Far Beyond αλλά δηλώνω με πλήρη επίγνωση της βαρύτητας της γνώμης μου ότι από Tales μέχρι Nightfall, οι δίσκοι είναι καθαρά 10/10. Και όποιος διαφωνεί, του προσάπτω κάθε προσβολή και ειρωνεία που περιέχεται στο Cowboys from Hell νιουζ σέξιον.
Night at the Opera και (ειδικά) το Twist, είναι άκυρες επιλογές. Να αισθανθείτε άσχημα αν τις διαλέξατε.
Κάποιος που ψήφισε το imaginations ας μου απαντήσει...
Nightfall,imaginations,somewher e είναι σίγουρα οι δίσκοι που τους έκανα σπουδαία μπάντα και είναι οι πληρέστεροι σε σχέση μ'όλες τις άλλες κυκλοφορίες τους.
Το "Nightfall..." καθως και το "Imaginations..." στεκονται σε ξεχωριστή θεση και τα δύο! Το "Nightfall..." είναι το πιο Tolkien σιγουρα και αντικειμενικά! Το δε "Imaginations..." το αντίθετο. Εγω ψήφισα το "Imaginations..." επειδή, καθαρά ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ, σε αυτον τον δίσκο δεν έχουν την επαφή με Tolkien θεματολογία και το κάνει σαν μουσικό έργο ξεχωριστώ από οτι μας εχουν συνηθίσει. Υστερα θεωρώ ότι ήταν ίσως η πιο κορυφαία στιγμή τους μουσικά. Συναίσθημα έχουν σε όλα τους τα μουσικά έργα.
Αν και θα συμφωνήσω με τον VIC οτι απο το "TALES.." μέχρι το "Nightfall..." είναι όλα Super, παρ' ολα αυτα το αγαπημένο μου παραμένει το "Imaginations..." και για καθαρά συναισθηματικούς λόγους. Αλλα ότι και να πούμε ΟΛΑ τα Blind Guardian, έχουν κάτι που σε μαγνητίζει. Δεν είναι θέμα μουσικής ποικιλίας μόνο τελικά, αλλά και τί σου δημιουργεί εσωτερικά ο κάθε δίσκος. Κυριως όμως πιος σε διασκεδάζει περισσότερο!!!Να είστε καλά!
Συμφωνώ ότι το Nightfall είναι από τα καλύτερα κόνσεπτ έβερ, είναι απλά ένα εξαιρετικό soundtrack του Silmarillion (με εξαίρεση το When Sorrow Sang, το οποίο είναι κομματάρα αλλά δεν βγάζει το feeling της ιστορίας). Αλλά σιγά μην περιμέναμε το Nightfall για να ξεχωρίσουν. Από το Tales from the Twilight World είχαν ήδη βάλει τεράστια σφραγίδα στο power, ιδιαίτεροι και μοναδικοί, ασχέτως ότι στο Ελλαδιστάν τους πήραμε χαμπάρι το 95 με το Imaginations.
Για αυτό έγραψα πως είναι "ένα αριστουργηματικό μουσικό άλμπουμ γενικότερα" μακριά από τα στενά όρια του power metal. Σαφώς και έχουν βγάλει πολύ καλά άλμπουμ και από πριν που τους ξεχώρισαν στον χώρο. Το σερί από το tales μέχρι το nightfall δεν το έχουν πολλές μπάντες άλλωστε.
Απ'τη στιγμή που εννοείται ότι οι blind guardian είναι σπουδαία μπάντα για μας που σχολιάζουμε εδώ και ξέρουμε όλοι λίγο πολύ το πόσο γαμάτο είναι το κάθε αλμπουμ τους,δεν ήρθε η ώρα να σχολιάσουμε γενικότερα?Να κάνουμε παρατηρήσεις,να βάλλουμε επιχειρήματα όσο γίνεται?Να δούμε κατα πόσο συναντιούνται οι σκέψεις μας?Το τολκιν στοιχείο και η ποικιλία που ανέφερα προηγουμένως π.χ. αποσκοπούν σ'αυτό ακριβώς.Το ότι ο καθένας ψήφισε το δισκο που γούσταρε πιο πολύ είναι δεδομένο και αυτό είναι και το μόνο ουσιαστικό κριτήριο στη μουσική.Δεν μιλώ με επιθετικό τόνο.
Η θεματολογία γενικά των Guardian πάντα περιστρεφόταν γύρω από τα fantasy θέματα, είτε τελείως Τόλκιν, δράκοι και τα ρέστα, είτε πιο σικ (Bladerunner και Οδύσσεια να ουμ χιέτσι, κουλτούρα ω!), είναι χαρακτηριστικό τους, αγαπάμε και στηρίζουμε Χάνσι γενικά, το αγαπάει και φαίνεται και δε σε εκθέτει κιόλας ως στιχουργός. Εγώ πάντως δεν έχω παράπονο τεσπά. Μουσικά η ποικιλία όντως βρίσκει την κορύφωση στο Nightfall, που το σηκώνει και το κλίμα άλλωστε αλλά δεν είναι ξεκάρφωτο τίποτα μουσικά ως νεωτερισμός. Όλα σαν στυλ τα έχουν ακουμπήσει από νωρίς, απλά στο Nightfall βρίσκεται πλήρης ο μπουφές, πιάνο μπαλάντες, τεράστια ρεφρέν, σάικο σημεία (το Noldor είναι το αριστούργημα του δίσκου btw - από κάθε άποψη) κλπ.
Τεράστιος Rasmussen επίσης, κάνει κουμάντο τα δεκάδες κανάλια χωρίς να πνίγεσαι (κάτι από το οποίο έπασχε εμφανέστατα το Night at the Opera - δεν παλεύεται για συνεχείς ακροάσεις).
Το Nightfall είναι το magnum opus των Guardian, ναι. Αψεγάδιαστο. (Εκτός της αντίρρησης για το When Sorrow Sang σαν OST για την ιστορία Beren-Luthien)
Ο πρότερος σχολιασμός μου έχει να κάνει μόνο με το γεγονός ότι αγαπημένο δίσκο έχουμε τον δίσκο που αγαπήσαμε πιο πολύ. Ταυτολογία αλλά συχνά μπερδεύεται ο κοσμάκης. Και εγώ σαν ελιταριό του κερατά που είμαι πιστεύω ότι υπάρχει καλή και κακή μουσική και καλή και καλύτερη (όχι με κλίμακα 1-100, πιο αφηρημένα και fuzzy αλλά υπάρχει). Και καθείς που σέβεται τα αυτιά του έχει ως αγαπημένο κάτι που ανήκει στην κατηγορία "γενικά καλύτερο από το μέσο όρο στο είδος του", και να πάρει, όπως όλοι συμφωνούμε, τα Tales - Nightfall ανήκουν ευκολότατα εκεί.
κυκλοφορησει το Follow The Blind που
απο λαθος στην κοπη του βινυλιου ειχε στη
μια πλευρα Blind Guardian και στην αλλη ενα αλλο συγκροτημα,θυμαται κανεις ποιο ηταν?
ακορντεονιστας στο οπισθοφυλλο του πρωτου δισκου των Zoetrope? (just kidding!!!)
2) Όταν είχε βγει το "Nightfall..." είχα ξενερώσει την ζωή μου... Είχε συμβεί σε κανέναν σας;
3) Πριν ψυχρανθώ με τους Guardian λόγω των post-98 δουλειών τους, είχα ήδη αποκτήσει ένα είδος απέχθειας λόγω της αλήστου μνήμης εκείνης μόδας των late-90s "ακούω Guardian/Gathering-διαβάζω Tolkien-παίζω Dungeons and Dragons". Άι σιχτίρ με τους αξούριστους και τις αξούριστες!
4) Το νέο δισκάκι μετράει πολύ, το ακούω συχνά και κάτι τέτοιο έχει να μου συμβεί με Guardian album από... ε... ε... Παλιά.