ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΤΡΑΓΑΚΗ
Σε τι κατάσταση βρίσκεται το συγκρότημα αυτή την περίοδο;
Μόλις ξεκίνησαμε την καλοκαιρινή μας περιοδεία που αφορά κυρίως τα festival. Πρέπει να είναι 10 με 12 διοργανώσεις και αυτή είναι η μόλις δεύτερη συναυλία. Παράλληλα, συνθέτουμε το επόμενο album. Ο Michael Poulsen (σ.σ.: κιθάρα, φωνή) γράφει πλέον κατά έναν διαφορετικό τρόπο, θα έλεγα, χωρίς να αποκαλύψω περισσότερα. Μπορεί και να μην χρησιμοποιήσουμε αυτά τα τραγούδια. Θα δούμε.
Πέρασε ένας χρόνος ακριβώς από την κυκλοφορία του “God of Angels Trust” album. Έχοντας πάρει μία ασφαλή απόσταση από αυτό, ποια είναι η θέση του στη δισκογραφία σας; Και πώς το εξέλαβαν οι οπαδοί;
Ήταν σίγουρα ένα από τα πιο heavy μας. Οι φίλοι των Volbeat το αγκάλιασαν αμέσως και τώρα που πέρασε ένας χρόνος το έχουν μάθει απ’ έξω και τραγουδούν τα κομμάτια του στις συναυλίες. Αυτό μας δικαιώνει γιατί ήταν ένα πολύ αυθόρμητο album. Ηχογραφούσαμε τις ιδέες μας με τη μία, χωρίς να κάνουμε πάνω από δύο take. Πλέον είμαστε στη φάση που δεν θέλουμε να υπεραναλύουμε κάθε νέα μας ιδέα. Η όλη δημιουργία του δίσκου σκέψου ότι μας πήρε 3 με 4 εβδομάδες και μάλιστα τα Σαββατοκύριακα πέρναμε ρεπό για να δούμε τις οικογένειές μας...
...και παραμένετε ιδιαιτέρως δημιουργικοί. Το συγκρότημα είναι ενεργό κοντά στα 25 χρόνια και πάτε για το 10ο album σας. Αυτό το work ethic θυμίζει περισσότερο μπάντα των ‘70s ή των ‘80s παρά του 21ου αιώνα. Πώς, όμως, φροντίζετε να ανανεώνετε το στιλ σας;
Σαν ακροατές έχουμε ποικίλα ακούσματα. Οπότε η πηγή είναι πάντα εκεί, αστείρευτη. Η έμπνευση ενδεχομένως θα έρθει από κάποια προσωπική εμπειρία, όπως συμβαίνει σε κάθε καλλιτέχνη. Προσωπικά ο Michael με εκπλήσσει κάθε φορά που μπαίνουμε στο studio σε αυτά τα 10 χρόνια που συνεργαζόμαστε. Έχει το ταλέντο να ανανεώνει τη Volbeat συνταγή και να κάνει έτσι όλο το συγκρότημα να ενθουσιαστεί με το υλικό, πράγμα που σημαίνει ότι πολύ πιθανόν ν’ αρέσει και στον υπόλοιπο κόσμο.
Για παράδειγμα, η τελευταία σας κυκλοφορία ήταν η σκοτεινότερή σας. Με αναφορές σε τράγους, δαίμονες και κατά συρροήν δολοφόνους, κατευθείαν από την extreme metal δισκοθήκη σας.
Ακριβώς. Πού ξέρεις, μπορεί στο επόμενο να γίνουμε ακόμα σκοτεινότεροι! (γέλια)
Μακάρι. Ξέρεις, η περίπτωσή σου έχει ενδιαφέρον κάθως μέχρι τα 40 σου έπαιζες σε extreme μπάντες της Κοπεγχάγης, που σημαίνει ότι μαχόσουν σε underground επίπεδο για πάνω από είκοσι χρόνια. Και η ζωή σου αλλάζει από τη μια στιγμή στην άλλη, εντασσόμενος σε ένα από τα μεγαλύτερα group της Ευρώπης και παγκοσμίως.
Όσο κλισέ και ν’ ακουστεί, ήταν το όνειρό μου που έγινε πραγματικότητα. Ανέκαθεν ήθελα να γίνω επαγγελματίας μουσικός, αλλά όλες οι προσπάθειες έβρισκαν τοίχο. Μάλιστα τα είχα παρατήσει για ένα διάστημα μέχρι να εμφανιστεί η προοπτική των Volbeat. Δεν ήμασταν άγνωστοι, βέβαια. Ήξερα τα παιδιά από πολύ παλιά και μάλιστα τους είχα βοηθήσει ως session μπασίστας σε ορισμένες συναυλίες αρκετά χρόνια πριν ενταχθώ επισήμως. Αυτό ωστόσο δεν σήμαινε ότι όλο αυτό το διάστημα έτρεφα ελπίδες πως θα με καλέσουν να γίνω μόνιμο μέλος. Ήταν θέμα συγκυρίας και τύχης. Σκέψου εκείνη την περίοδο έκανα το πρώτο μου παιδί. Με το που γεννήθηκε, φύγαμε για αμερικάνικη περιοδεία την επόμενη μέρα! Έχω όμως μία τρομερή οικογένεια που έδειχνε από πάντα κατανόηση και πλέον έχω την ευλογία να μπορώ να παίρνω τα παιδιά μου στις περιοδείες.
Αλήθεια, με την πείρα σου τι διαφορές εντοπίζεις μεταξύ του αμερικάνικου και του ευρωπαϊκού κοινού;
Κοίτα, στην Ευρώπη πολύ σπάνια θα παίξουμε σε καθήμενους. Αντιθέτως είναι ένα συχνό φαινόμενο στις ΗΠΑ. Θα σηκωθούν, βέβαια, να χειροκροτήσουν και τραγουδούν τους στίχους. Είμαστε Ευρωπαίοι με αμερικάνικες επιρροές και αυτό τούς αρέσει πολύ. Φυσικά, οι συναυλίες της Ευρώπης έχουν περισσότερη ένταση και ενίοτε ξύλο κάτω στο κοινό, οπότε ως old-school μεταλλάδες γουστάρουμε ακόμα περισσότερο.
Έγινες κομμάτι των Volbeat σε μία εποχή που το σχήμα μεγάλωνε ραγδαία. Στην πορεία φτάσατε ακόμα ψηλότερα και πλέον είστε οι αδιαφιλονίκητοι headliner όλων των festival με φανατικό κοινό σε όλο τον πλανήτη. Και είστε ακόμα νέοι. Αλήθεια, τι μένει από ‘δω και πέρα;
Πίστεψέ με, με κάθε album το συγκρότημα μεγαλώνει λίγο παραπάνω. Μας ανακαλύπτουν νέοι ακροατές ή «ξεκλειδώνουμε» κάποια αγορά σε χώρα που ενδεχομένως να μην μας είχε δώσει ιδιαίτερη σημασία πιο πριν. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να υπάρχει νέο υλικό, ακόμα και για μπάντα που υπάρχει εκεί έξω για δεκαετίες. Το νέο υλικό σού δίνει και την αφορμή για περιοδείες, οι οποίες από τον COVID κι έπειτα έγιναν πιο κοστοβόρες, και θέλει πολλή προσπάθεια να καλύψεις πρωτίστως τα έξοδα και στη συνέχεια να βγάλεις κέρδος. Αυτό σίγουρα κάνει τα πράγματα πολύ δύσκολα για τις νεότερες μπάντες που προσπαθούν να κτίσουν το όνομά τους. Για εμάς πάντως είναι μία πρόκληση να βγάλουμε τους Volbeat όσο περισσότερο γίνεται σε περιοδεία, να υπάρξει κέρδος και παράλληλα να περάσουμε όσο περισσότερο χρόνο μπορούμε με τις οικογένειές μας.
Έχετε παίξει κυριολεκτικά με όλους. Θα ξεχωρίσω, όμως, την co-headline περιοδεία με τους Ghost, καθώς είστε τα 2 μεγαλύτερα ονόματα που έβγαλε η Ευρώπη στον σκληρό ήχο τα τελευταία χρόνια. Μίλησέ μας για αυτή την εμπειρία.
Εκπληκτικοί συνεργάτες. Να σημειώσουμε πως μιλάμε για μία τουρνέ που έλαβε χώρα σε αμερικανικό έδαφος μετά το lockdown, συνεπώς το ότι πέτυχε έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Φορούσαμε ακόμα προστατευτικές μάσκες, αλλά οι Ghost έχουν τις δικές τους έτσι κι αλλιώς, χαχαχα!
Ξέρουμε ότι έχετε περιορισμένο χρόνο. Πριν το τέλος, ποιος είναι ο στόχος για τη νέα σεζόν;
Να καθιερωθούμε ως ένα συγκρότημα που παίζει σε στάδια. Για να το πετύχουμε αυτό πρέπει να βγάλουμε ένα ακόμα καλύτερο album που θα φέρει περισσότερους ακροατές στους Volbeat. Ευχαριστούμε για τη συνέντευξη και ελπίζω να επιστρέψουμε στην Ελλάδα. Η συναυλία με τους Iron Maiden το 2018 ήταν φοβερή παρότι είχε ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ζέστη!
