Έχει περάσει ένας χρόνος από την κυκλοφορία του “Ash of Eternal Flame”. Πώς βλέπετε σήμερα τον δίσκο, τώρα που έχει “ζήσει” λίγο τοσο στον κόσμο όσο και σε εσάς;
Τον βλέπουμε να μεγαλώνει, να προοδεύει και να τα πηγαίνει καλά, άρα είμαστε μόνο χαρούμενοι με αυτόν! Κάτι σαν γονιός και το παιδί του... χαχα Άγχος υπήρχε, όχι λόγω πίστης στην ποιότητά του, αφού για να βγάλουμε κάτι, σημαίνει ότι εμείς τουλάχιστον πιστεύουμε ότι είναι καλό (το πως θα το δεχθεί ο κόσμος είναι άλλη ιστορία), αλλά λόγω του δισκογραφικού κενού από το προηγούμενο άλμπουμ. Αλλά so far so good που λέει και ο θείος Dave!
Πώς σας φάνηκε η ανταπόκριση που είχε το album από το κοινό και τον τύπο; Υπήρξε κάτι που δεν περιμένατε;
Κάτι που δεν περιμέναμε. Κυρίως κάτι για το οποίο δεν ήμασταν σίγουροι περισσότερο. Και αυτό ήταν η αντίδραση μετά από το κενό που είπα και πριν. Όμως έπαιξε μικρό ρόλο. Ευτυχώς, υπάρχει κόσμος εκεί έξω που ήθελε ένα δίσκο μας και θέλω να πιστεύω ότι κάναμε το καλύτερο που μπορούσαμε και αυτό εκτιμήθηκε. Το πολύ θετικό, είναι ότι με αυτόν το δίσκο, ανοίξανε νέες πόρτες, τις οποίες προσπαθούμε να εκμεταλλευτούμε φυσικά, επομένως η ανταπόκριση ήταν πολύ καλή! Τόσο από κοινό, όσο από τύπο και διάφορους promoters, εταιρείες κλπ. Άλλωστε είναι ο δίσκος που μας έβαλε και στην RPM, μία από τις καλύτερες δισκογραφικές αυτήν τη στιγμή στο χώρο μας.
Μετά από οκτώ χρόνια χωρίς νέο δίσκο, ποια στοιχεία πιστεύετε ότι κάνουν αυτή τη δουλειά να ξεχωρίζει από τις προηγούμενες;
Χαχαχα Άντε τώρα τι να απαντήσω σε αυτό. Ξέρεις, εμείς οι ίδιοι είμαστε πρώτα από όλα οι αυστηρότεροι κριτές του εαυτού μας, αλλά από την άλλη, όπως συμβαίνει και με κάθε σχήμα εκεί έξω, δεν σημαίνει πως αυτό που θεωρούμε εμείς καλό ή πολύ καλό είναι και για τον κόσμο που θα το ακούσει. Άρα πολλές φορές η δική μας οπτική δεν θα ταιριάξει με του κοινού ή του τύπου. Όμως, ανεξαρτήτως προσωπικών γούστων, νομίζω πως πάντα βγάζουμε κάτι που όποιος το ακούσει, ακόμα και αν δεν είναι το ύφος και το είδος που προτιμάει, θα αναγνωρίσει ότι είναι σοβαρή δουλειά. Τώρα αν ξεχωρίζει από τα προηγούμενα δεν το γνωρίζω, αφού είναι και θέμα γούστου. Αλλά στο δικό μου μυαλό, το “Ash of eternal flame” είναι η φυσική εξέλιξη του “InnerWish”, γιατί αυτός είναι ο ήχος μας αυτά τα χρόνια, όμως συνδυασμένο με μπόλικες ματιές τόσο στο παρελθόν της μπάντας, όσο ίσως και στο μέλλον. Κάτι σαν μία μίξη όλων των στοιχείων που είχαμε και έχουμε, μέσα πάντα από το πρίσμα του σήμερα. Και επειδή στα αυτιά μου δεν έχει ξεκάθαρο «χιτ» ας πούμε, η ομοιογένειά του και η σταθερότητά του στην ποιότητα των τραγουδιών το κάνουν πιο ξεχωριστό.
Μόλις ολοκληρώσατε μια μικρή ευρωπαϊκή περιοδεία. Πώς τη βιώσατε συνολικά; Νιώθετε πως πέτυχε τους στόχους που είχατε θέσει;
Ναι! Σίγουρα! Και δεν το λέω για να το πω, αλλά ειλικρινά είναι η αίσθηση που πήραμε από αυτό το υπέροχο ταξίδι. Και αυτό φάνηκε από το γεγονός ότι ήδη έχουμε κλείσει σε κάποια φεστιβάλ για το 2026, συζητάμε με κάποια ακόμα, ενώ δουλεύουμε και σε μία επανάληψή της. Αν δεν πήγαινε καλά, δεν θα υπήρχαν αυτά. Επομένως, ναι, πέτυχε τους στόχους, με τον πρωταρχικό να ήταν το να περάσουμε καλά εμείς οι ίδιοι πρώτα! Αν εμείς είμαστε καλά και περνάμε καλά, νομίζω αυτό βγαίνει και στον κόσμο από κάτω, επομένως κάνει ένα show ακόμα καλύτερο. Όσο για το πως τη βιώσαμε; Σαν κάτι που έπρεπε να γίνει, άργησε να γίνει, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ. Και γλυκαθήκαμε σε ένα βαθμό.
Ποια είναι τα πιο ουσιαστικά συμπεράσματα που πήρατε από αυτή την εμπειρία, είτε ως συγκρότημα είτε ως άτομα;
Σαν συγκρότημα είδαμε ότι μπορούμε να λειτουργήσουμε και με ένα διαφορετικό τρόπο από ότι είχαμε συνηθίσει. Κάτι που μόνο θετικό είναι, αφού ανοίγει τους ορίζοντές σου ακόμα παραπάνω. Όσο ζεις μαθαίνεις λένε και αυτό είναι απολύτως σωστό. Επομένως η προσαρμοστικότητα στις εκάστοτε καταστάσεις ήταν το μεγαλύτερο και πιο ουσιώδες συμπέρασμα σαν συγκρότημα. Σαν άτομα τώρα, επειδή είμαστε 6 διαφορετικοί άνθρωποι με τις προσωπικότητές μας, είδαμε και πάλι ότι με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, μπορούμε να κάνουμε πιο πίσω σε πράγματα, για το γενικότερο καλό. Όχι ότι δεν το κάναμε ούτως ή άλλως τόσα χρόνια, αφού μόνο έτσι λειτουργεί (τουλάχιστον στο μυαλό μας) η ομάδα και η μπάντα. Απλά τώρα, σε συνδυασμό με το συμπέρασμα σαν μπάντα, το είδαμε και σε άλλη μορφή.
Πώς λειτούργησαν οι μεταξύ σας σχέσεις στο δρόμο; Υπήρχαν στιγμές που σας έφεραν πιο κοντά ή δοκίμασαν τις ισορροπίες σας;
Ε καλά, εννοείται! Χαχαχα Εδώ έτσι είμαστε εμείς, ένα Γαλατικό χωριό, ακόμα και σε μία πρόβα, ακόμα και όταν κάνουμε να δούμε 7 και παραπάνω μέρες πχ ο ένας τον άλλο, δεν θα γινότανε στο δρόμο που ήμασταν όλη μέρα κάθε μέρα μαζί; Αλλά όπως και στο Γαλατικό χωριό, έτσι και σε εμάς, οι ισορροπίες δοκιμάζονται, υπάρχουν εντάσεις, όλα τα φυσιολογικά (κατ’ εμέ) πράγματα που καλείται να ξεπεράσει μία ομάδα 6 διαφορετικών ανθρώπων, στο τέλος όμως, ο κοινός σκοπός είναι τόσο δυνατός που προχωράς. Και σε εμάς λειτουργεί πολλές φορές και λίγο παράδοξα: Μετά από κάποια «δοκιμασία» ας πούμε, το πάμε πιο «σκυλιασμένα» και το αποτέλεσμα είναι καλύτερο. Άντε βρες άκρη!
Υπήρξε κάποιο περιστατικό στην περιοδεία αστείο, έντονο ή απλώς απρόσμενο που θα θυμάστε για καιρό;
Έντονα πολλά! Αστεία πολλά! Γενικά ήταν μία πενταήμερη όσο ήμασταν στο bus, όπου μεταμορφωνόμασταν σε προσηλωμένους ανθρώπους όταν φτάναμε στο εκάστοτε venue. Απρόσμενο τελείως πέραν του ότι έσπασε το trailer σε κάποια φάση και για 2 μέρες (μέχρι να βρεθεί λύση με νέο) είχαμε όλα τα μπαγκάζια μέσα στο bus μαζί μας και δεν το έλεγες και άνετο (χαχαχα) δεν ξέρω. Σίγουρα όμως στιγμές κυρίως με Έλληνες που ζουν στο εξωτερικό, είναι εκείνες που θα κρατήσουμε για πάντα. Ειδικά το τελευταίο show στο Diest του Βελγίου, με την υπέροχη παρέα Ελλήνων, ήταν φανταστικό.
Στις 29 Νοεμβρίου επιστρέφετε στην Αθήνα για ένα μεγάλο headline show στο Floyd. Τι να περιμένει το κοινό από αυτή την εμφάνιση;
Τον καλύτερο εαυτό μας! Θα κάνουμε ειλικρινά ότι μπορούμε για να είναι μία υπέροχη βραδιά. Θα καλύψουμε φυσικά όλη τη δισκογραφία μας, με κομμάτια που εμείς πιστεύουμε ότι είναι πιο αντιπροσωπευτικά από κάθε δίσκο και νομίζω πως στο τέλος της, όσοι μας τιμήσουν με την παρουσία τους, θα έχουν περάσει ένα πολύ ωραίο μουσικό βράδυ! Τόσο εμείς, όσο και οι ELYSION που θα είναι μαζί μας, ανυπομονούμε πραγματικά!
Ετοιμάζετε κάποια ιδιαίτερη στιγμή ή εκπλήξεις για τη συγκεκριμένη βραδιά; Θα υπάρξουν καλεσμένοι;

Σκεφτόμασταν πάρα πολλά πράγματα είναι η αλήθεια. Κάποια δεν έκατσαν για επαγγελματικούς λόγους των ανθρώπων που θέλαμε να έχουμε (για παράδειγμα τον Hansi), κάποια για άλλους, αλλά όλα ήταν σκέψεις που πέσανε στο τραπέζι. Κάποια στιγμή από την πολλή σκέψη, νομίζω φτάσαμε στο σημείο που είπαμε το απλό: Οι έξι μας, πάμε να περάσουμε καλά και να γιορτάσουμε με όσους μας στηρίζουν όλα αυτά τα χρόνια, χωρίς πολλά πολλά. Επομένως ούτε καλεσμένοι θα υπάρξουν, ούτε τίποτα. Εμείς οι έξι που είμαστε μαζί χοντρικά τα τελευταία 15 χρόνια και πάμε!
Πώς διαμορφώσατε το setlist για την Αθήνα; Έχει αλλάξει ο τρόπος που “κουμπώνουν” τα νέα κομμάτια με τα παλιότερα μετά την περιοδεία;
Το διαμορφώσαμε φυσικά όπως διαμορφώνουμε και αποφασίζουμε τα πάντα: Με ώρα διαφωνιών κλπ κλπ... Γαλατικό χωριό! Χαχαχα ΟΚ, κάποια κομμάτια πρέπει να είναι μέσα, ότι και να γίνει. Στα «έξτρα» είναι που «παλεύαμε», αλλά για τα δεδομένα μας, το βγάλαμε πολύ γρήγορα. Είναι έξι οι δίσκοι, δεν μπορείς να παίζεις τέσσερις ώρες, θέλαμε να μοιράσουμε όσο πιο ισορροπημένα γίνεται το σετ, επομένως η φόρμουλα βρέθηκε σχετικά γρήγορα. Ο τρόπος δεν έχει αλλάξει βασικά. Όλα, πάντα στο μυαλό μας, κουμπώνουν μια χαρά μεταξύ τους, γιατί ακόμα και το παλαιότερο υλικό, σε ένα βαθμό ακούγεται πιο «φρέσκο» επειδή είμαστε οι ίδιοι που γράψαμε τους δύο τελευταίους δίσκους. Νομίζω είμαστε πολύ καλά από θέμα setlist!
Πώς είναι για εσάς να παίζετε ένα μεγάλο show στην Αθήνα; Έχει κάποια ξεχωριστή σημασία η επιστροφή στη βάση σας;
Φυσικά και έχει! Και ξεχωριστή σημασία και ξεχωριστό άγχος! Πάντα, όπου παίζεις, θες να είναι super. Και κάνεις τα πάντα για αυτό. Όπως και να έχει όμως, η πόλη σου είναι η πόλη σου. Όπως για μία μπάντα από Θεσσαλονίκη είναι η Θεσσαλονίκη, μία από την Κρήτη είναι η Κρήτη κλπ κλπ. Ως τώρα πηγαίναμε με μία λογική πως θα κάνουμε headline show στην Αθήνα (αλλά και γενικότερα στην Ελλάδα) με κάποια αφορμή, λόγο, κάτι. Όπως για παράδειγμα ένα νέο δίσκο, ή καλή ώρα τώρα που είναι ταυτόχρονο με τα 30 χρόνια από την ίδρυση του σχήματος. Άρα ήταν λίγες αυτές οι εμφανίσεις. Και τώρα είναι 8 χρόνια από την τελευταία, άρα ΠΟΛΛΑ! Σκεφτόμαστε να το αλλάξουμε αυτό γενικότερα.
Κοιτώντας την πορεία των InnerWish μέσα στα χρόνια, τι θεωρείτε ότι έχει αλλάξει περισσότερο στον τρόπο που λειτουργείτε ως μπάντα σήμερα;
Νομίζω πως είναι περισσότερο ομαδική η δουλειά που γίνεται πλέον. Ναι, προφανώς και κάποιοι έχουν ένα λόγο παραπάνω ή κάνουν παραπάνω πράγματα σε κάθε τομέα (σύνθεση για παράδειγμα, στίχους, media, booking, merch, όλα τα παράλληλα), όμως λειτουργούμε περισσότερο σαν σύνολο και νομίζω αυτό φαίνεται και στον ήχο μας.

Μετά το live στο Floyd, ποια είναι τα επόμενα σας βήματα; Υπάρχει καινούρια μουσική στον ορίζοντα ή σχέδια για μια πιο εκτενή περιοδεία;
Μετά το Floyd, υπάρχουν συναυλίες στην Ελλάδα στις αρχές του 2026. Κάποιες ήδη ανακοινωμένες, κάποιες που θα ανακοινωθούν. Απρίλη πάμε στο EpicFest στη Δανία και ήδη μιλάμε για άλλες εμφανίσεις, είτε φεστιβαλ είτε ακόμα μία περιοδεία. Αλλά υπάρχει σίγουρα και νέα μουσική! Δεν θέλουμε να πάμε πάλι στα 8 χρόνια για κυκλοφορία. Για κανένα λόγο. Ήδη υπάρχουν αρκετές ιδέες και μόλις τελειώσει το live του Floyd και μπει η σειρά για τα επόμενα, θα επικεντρωθούμε στη νέα μουσική! Επομένως, σας περιμένουμε όλες και όλους στο Floyd, τόσο για να σας πούμε το δικό μας «ευχαριστώ» για όλα αυτά τα χρόνια, όσο και για να πάρουμε την τονωτική ένεση για τη συνέχεια!