1. Cowboys from Hell (Cowboys from Hell, 1990): Το πρώτο τραγούδι που έγραψαν για το άλμπουμ που έμελλε να αλλάξει την ιστορία τόσο της μπάντας όσο και του metal των ’90s. Ιστορικό κομμάτι που φωνάζει απειλητικά «ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ» και ήταν αρκετό για να τους κερδίσει το πρώτο τους συμβόλαιο με μεγάλη δισκογραφική, αλλά και τα εγκώμια του μεγάλου Rob Halford.
2. Cemetery Gates (Cowboys from Hell, 1990): Σπαρακτική power μπαλάντα, γραμμένη με αφορμή δύο φίλους του Phil Anselmo που αυτοκτόνησαν μέσα σε μία εβδομάδα. Ακουστική εισαγωγή από τον Rex Brown, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σόλο του Dimebag και μία από τις πιο απαιτητικές φωνητικές ερμηνείες του Anselmo – τόσο που από τα νεύρα του έσπασε μια καρέκλα κατά την ηχογράφηση.
3. Mouth for War (Vulgar Display of Power, 1992): Το πρώτο single του Vulgar Display of Power, του άλμπουμ που έκανε τους Pantera τεράστιους. Larger-than-life riff, πολεμικό rhythm section και ο στίχος-τατουάζ «When I channel my hate to productive, I don’t find it hard to impress» αρκούν για να προσευχόμαστε να το ακούσουμε ζωντανά.
4. Walk (Vulgar Display of Power, 1992): Η μεγαλύτερη επιτυχία τoυς, με θέση μόνιμου κάτοικου σε κάθε λίστα με τα «μεγαλύτερα heavy metal τραγούδια». Ένα από τα πιο πορωτικά riffs που γράφτηκαν ποτέ, γεννημένο backstage, λίγο πριν βγουν στη σκηνή. Ο Phil Anselmo το αφιερώνει σε όσους τον κοίταξαν «περίεργα» μετά την επιτυχία του Cowboys from Hell.
5. Fucking Hostile (Vulgar Display of Power, 1992): Όσοι τυχεροί είδαν τους Slayer να το παίζουν στην Πλατεία Νερού το 2013, με guest τον Phil Anselmo στα φωνητικά—σαν δώρο για τα γενέθλιά του—ξέρουν τι thrash δυναμίτης κρύβεται στα 168 δευτερόλεπτα που διαρκεί. Οι υπόλοιποι θα το ανακαλύψουν σύντομα, στο ίδιο μέρος…
6. I’m broken (Far Beyond Driven, 1994): Ο Dimebag, για να συνέλθει από το hangover, γράφει ένα ακόμη γιγαντιαίο riff που, 30 χρόνια μετά, κάνει αρένες να χοροπηδάνε, και ο Phil Anselmo μετατρέπει τον αβάσταχτο πόνο της μέσης του σε στίχους και ουρλιαχτά που στοιχειώνουν. Η ευαλωτότητα ποτέ δεν ακούστηκε τόσο badass.
7. 5 minutes alone (Far Beyond Driven, 1994): Συγκλονιστικό banger από το πιο ακραίο metal album που έφτασε στο No. 1 του Billboard. Αφορμή, ένας ψευτόμαγκας πατέρας που, με πλήρη άγνοια κινδύνου, ζητούσε από τον manager της μπάντας πέντε λεπτά με τον Phil Anselmo, κατηγορώντας τον ψευδώς για επίθεση στον γιο του σε συναυλία. “Fucking bring it.”
8. Becoming (Far Beyond Driven,1994): Ο Vinnie Paul παραδίδει μαθήματα στη δίκαση, ο Dimebag αυτοσχεδιάζει με το νέο του πετάλι. Αποτέλεσμα; Άλλη μια δήλωση από μια μπάντα που ξέρει ότι φτάνει στην κορυφή με το να γίνεται πιο ακραία, όταν όλοι οι άλλοι μαλακώνουν. Τραγούδα το ρεφρέν σε power stance, με σφιγμένες γροθιές και παντοδύναμο ύφος, και θα ’σαι ανίκητος στο mosh pit.
9. Drag the Waters (The Great Southern Trendkill, 1996): Αποθέωση της γκρούβας που καθιέρωσαν οι Pantera και έγινε το σήμα κατατεθέν τους. Την εποχή που το grunge κυριαρχεί και το metal πειραματίζεται για να επιβιώσει, οι Pantera βγάζουν τον πιο μοχθηρό τους δίσκο και το κουδούνι του Vinnie Paul στην εισαγωγή μετράει τα κορμιά που πέφτουν στο mosh pit.
10. Revolution is my name (Reinventing the steel, 2000): το 1ο single αυτού που μου έμελλε να είναι το τελευταίο Pantera album με τα αδέρφια Abbot εν ζωή. Ένα μίγμα από trademark riffing, αλήτικο drumming και ένα κολλητικό solo. Την επομένη του live , καθώς θα επαναλαμβάνεις «what is my name» σιγοψιθυρίζοντας, θα αισθάνεσαι άτρωτος!
.
